BLOM ZIET IETS - 05 | Dakdromen

[locatie: Utrecht, Nederland]
 
Klapperdeflapperdeflap..! Nadat ik de vertikale lamellen in de juiste hoek heb gepositioneerd schuif ik ze met een ruk aan het koord meedogenloos door hun rail. Open. Kunnen zien wat er buiten is. Deze dag op kantoor kan beginnen!


 
Versie 5b van mijn projectvoorstel is beter dan 5a. Maar nog altijd ontbreekt de ultieme schakel waarmee leveranciers, afnemers en beleidsbepalers in de juiste richting kunnen worden bewogen.
Nog meer oud papier. Nog meer nieuwe koffie. Nog meer ongerichte gedachtenkronkels, die de kantoortuin vullen en zich via de – overigens gesloten – ramen naar buiten begeven waar ze blijven zweven boven het dak waar ik op uitkijk.
 
Een bizarre plek, dat dak: uitzicht van velen maar slechts het domein van dakdekkers, de installatiebranche, wat duiven en een enkele zilvermeeuw.
 
Aan de overkant het flatgebouw met een kleur bakstenen die niet meer in de mode is. Omdat de ramen dicht zijn hoor je de gebruikelijke ruzie op de derde verdieping nu niet. De flat lijkt dichterbij dan vorige week. Een stukje naar voren geschoven. Om ruimte te sparen voor... voor iets. Als je het gebouw helemaal tegen ons kantoor aan zou schuiven, is de ruimtewinst maximaal.
 
Zo kan je het eigenlijk in de hele stad doen. Dat je alle gebouwen naar elkaar toeschuift, zodanig dat alle straten, pleinen, parken en andere openbare ruimte op straatniveau verdwijnen. Alle gebouwen strak tegen elkaar. Geen tussenruimtes.
Je zou een geheel krijgen dat overzichtelijk en onoverzichtelijk tegelijk is. Het landschap rondom de stad zou veel groter worden, terwijl de openbare ruimte in de stad slechts zou bestaan uit het nieuwe landschap op niveau, het dakenlandschap, waaronder het dagelijks leven krioelt, met slechts daglicht op de plekken waar de architecten van de oorspronkelijke panden dakramen en lichtkoepels hadden bedacht. En verder zullen alleen de hoge bouwwerken nog ervaren wat daglicht is.
De stad wordt één enorm gebouw, met als buitengevels de gebouwen die nu de rand van de stad vormen: bedrijvenloodsen, galerijflats, een sporthal, wat villa’s en een tankstation.
 
Ik voel een kunstproject aan komen zetten.

|  Datum: 2017-12-30  |  Labels: Observaties  Publicaties  Kunstprojecten  Blom ziet iets  |  Overzicht van alle publicaties  |



Reacties:



Reageren:
















   
zoeken volgende vorige